Alinea 92 Rechtbank Amsterdam 23 augustus 2012

4.5. RBS heeft rapporten in het geding gebracht van [X] en van [Y], waarbij de aandelen in het kapitaal van Delma worden getaxeerd op respectievelijk nihil en tussen de 10 en 80 miljoen euro. De kopers hebben 80 miljoen euro geboden, het maximale bedrag van de taxatie. Uit hetgeen zich onder de gedingstukken bevindt kan niet worden afgeleid dat thans zicht bestaat op een hoger bod van een derde. De onder 2.18 en 2.19 weergegeven correspondentie van G.A.C. en CICC biedt daartoe onvoldoende concrete aanknopingspunten. [A] heeft ook niet aangegeven dat binnen een afzienbare termijn door de hiervoor bedoelde partijen een concreet, afdwingbaar aanbod met een hogere prijs zal worden gedaan. Ook aan het onder 2.10 genoemde rapport van [Z] kan in dit verband geen zwaarwichtige betekenis worden gehecht, aangezien dat reeds twee jaar oud is, de marktomstandigheden sindsdien aanzienlijk zijn gewijzigd en het rapport de leasewaarde van het complex betreft, maar niets zegt over de daar tegenover staande (financierings)lasten van de eigenaar, die de waarde van de aandelen in Delma mede bepalen. Gelet op de taxatierapporten moet het geboden bedrag daarom onder de huidige omstandigheden als de hoogst mogelijke opbrengst worden aangemerkt. RBS heeft voldoende aannemelijk gemaakt dat een openbare verkoop met een hogere opbrengst geen haalbare kaart is, en dat zij, zoals naar voren komt uit het als productie 12 door RBS in het geding gebrachte memo van 26 september 2011 reeds vanaf medio 2010 op zoek is geweest naar kopers die mogelijk een hogere prijs zouden willen bieden, maar geen aanbiedingen van dien aard heeft ontvangen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/b6bbbd8f8fe78fdf21fe54b4142414db4d698f871e2792769cc3b01b3f1eadb5 | shasum -a 256