Alinea 129 Rechtbank Amsterdam 26 september 2012

4.3. Voor het geval dat anders zou moeten worden geoordeeld over de geldigheid van de cessie, kan worden opgemerkt dat het beroep van Banning c.s. op de onbevoegdheid van de rechtbank met betrekking tot de door de Belgische curatoren voorwaardelijk (namelijk voor het geval dat de cessie niet geldig zou zijn) ingestelde vorderingen niet slaagt. De strekking van artikel 3 lid 1 van verordening 1346/2000, waarnaar Banning c.s. met haar beroep op de Europese jurisprudentie (arrest van het Hof van Justitie van 12 februari 2009, zaak C-339/07) heeft verwezen, is dat de rechter van het land van de insolventieprocedure bevoegd is van op de faillissementspauliana gebaseerde vorderingen kennis te nemen, maar hieruit volgt niet dat deze rechter hiertoe bij uitsluiting bevoegd is. De curator kan zich ook beroepen op een andere grond voor bevoegdheid, zoals de woonplaats van de gedaagde of een gekozen forum. Voor een goede uitvoering van zijn taak zal een curator de vrijheid moeten hebben om waar nodig in een ander land te procederen dan het land waar de insolventieprocedure is geopend. Dit zal met name nodig kunnen zijn indien de schuldenaar van de boedel in het land van de insolventieprocedure geen activa heeft en het land van de insolventieprocedure geen executieverdrag heeft met het land waar deze schuldenaar wel activa heeft, dan wel indien met het oog op een doelmatige afwikkeling van een insolventieprocedure, die onderdeel is van een groter grensoverschrijdend samenstel van insolventieprocedures, samenwerking met een buitenlandse curator gewenst is.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/59dbc63ca0a9029b7ba9e1b37136084e3586906080f8894987bc7d04c962e96f | shasum -a 256