Alinea 87 Rechtbank Amsterdam 22 november 2012

3.13.1. De rechtbank ziet geen grond voor het oordeel dat sprake is van verminderde verwijtbaarheid. Op grond van vaste jurisprudentie van de Afdeling is het de eigen verantwoordelijkheid van een werkgever om bij aanvang van de werkzaamheden na te gaan of aan de voorschriften van de Wav wordt voldaan. Hiervoor is overwogen dat eisers als werkgever van de bezorgers van de diverse dagbladen moeten worden aangemerkt. Dat eisers een andere plaats in de keten hebben dan de distributeur en de vreemdeling niet direct de opdracht hebben gegeven de dagbladen te bezorgen, doet niet af aan de verwijtbaarheid. Het ligt op de weg van eisers als werkgever om op de daartoe voor hen geëigende manier te voorkomen dat de Wav wordt overtreden. Dat eisers uiteindelijk niet direct betrokken zijn in de feitelijke tewerkstelling door de (lokale) distributeurs van de bezorgers doet niet af aan die verantwoordelijkheid. Dat eisers van de overtreding geen financieel voordeel hebben genoten, wat daarvan zij, doet geen afbreuk aan de ernst en de verwijtbaarheid van de overtredingen en de met de Wav beoogde doelstellingen. Uit de geschiedenis van de totstandkoming van de Wet bestuurlijke boete arbeid vreemdelingen (Kamerstukken II, 2003-2004, 29 523, nr. 3, blz. 1) blijkt dat de doelstellingen van de Wav, naast het tegengaan van verdringing van legaal arbeidsaanbod, onder meer zijn het tegengaan van het faciliteren van de voortzetting van illegaal verblijf. Aangezien de vreemdelingen niet gerechtigd waren om in Nederland arbeid te verrichten en zij desondanks de genoemde dagbladen hebben bezorgd, hebben eisers in strijd met deze doelstellingen gehandeld. Dat eiseres sub 4 slechts een kleine oplage heeft maakt de doorkruising van deze doelstellingen van de Wav niet minder ernstig.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/c5a1db965e1460b5893514f5d16e4a5e41c79ec72f7f91a7245c6a3f81a86780 | shasum -a 256