Onder 2.1 Rechtbank Amsterdam 29 januari 2013

Ook in zichzelf roepen de verklaringen van [persoon 25] over de opdrachtverstrekking in de [naam B] door [persoon 18], [medeverdachte 8] en [verdachte] diverse vragen op. [persoon 25] heeft in de periode van november 2005 tot januari 2009 bij politie en justitie vele verklaringen afgelegd over de afpersing van en de moord op haar man. Op 30 mei 2007 vroeg zij naar aanleiding van een krantenbericht aan de politie wie de [verdachte] was die voor de moord op haar man was aangehouden. Nadat zij op 6 mei 2008 had verklaard dat zij van [persoon 4] zou hebben gehoord dat [persoon 18] en [medeverdachte 8] achter de moord op [persoon 1] zouden hebben gezeten, meldde zij op 30 oktober 2008 dat zij dacht dat [verdachte] niets met de moord op haar man te maken had. In beide verhoren maakte zij geen melding van een opdrachtverstrekking in de [naam B]. Pas in januari 2009 heeft zij voor het eerst over die kwestie gesproken. Opvallend is dat [persoon 25] deze opdrachtverstrekking ter sprake heeft gebracht nadat in [naam 4] van 27 mei 2008 een artikel was verschenen waarin werd vermeld dat “de Turk [persoon 5] op het moordlijstje stond dat [medeverdachte 3] had aangenomen en dat [medeverdachte 3] de liquidatie verscheidene malen had besproken in de [naam B] in [plaats], waar [verdachte] en [medeverdachte 8] vaste klanten waren.”

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/7a87aaa2ea15469c199058fdbc0ee80a9c5e02ac7134b5f2273a5728d5c89651 | shasum -a 256