Onder 7.3. Rechtbank Amsterdam 25 oktober 2013

Uit het onderzoek ter terechtzitting zijn de rechtbank verder geen feiten of omstandigheden gebleken die zouden moeten leiden tot matiging van de straf. De rechtbank merkt in dit verband nog op dat de raadsman heeft bepleit om de verschillende voorvallen te bezien door de ogen van verdachte. De rechtbank is hier niet in meegegaan omdat uit het psychologisch onderzoek niet blijkt van enige stoornis, anders dan de lage intelligentie. Wel acht de rechtbank het zeer verontrustend dat verdachte de schuld voor de door hem gepleegde feiten voornamelijk bij anderen legt. Alhoewel verdachte voor het merendeel van de feiten heeft erkend dat zijn handelen ‘verkeerd’ is geweest, zou dit alles in zijn visie niet zijn gebeurd als [persoon 1] hem niet achterna was gelopen en gewoon naar hem geluisterd had en terug naar zijn zaak was gegaan, als [persoon 2] niet in burgerkleding achter verdachte aan was gegaan of eerst een waarschuwingsschot had gelost en als [persoon 3] en [persoon 4] hem anders hadden benaderd. De omstandigheid dat [persoon 5] bijna door een kogel geraakt werd toen hij voor een stoplicht stond te wachten, doet verdachte af als ‘pech’. De rechtbank constateert dat verdachte in enkele dagen tijd met meerdere personen in conflict is geraakt alleen omdat hij zich gekrenkt voelde of een bedreiging meende te zien. Ook moet de rechtbank vaststellen dat verdachte al bij zeer geringe aanleiding de noodzaak voelt om zich te verweren, waarbij hij geen enkel middel schuwt. Dat baart temeer zorgen nu verdachte geen realistische ideeën heeft hoe hij geweldsincidenten als de onderhavige in de toekomst kan voorkomen. Bij die stand van zaken weegt het belang om de maatschappij tegen verdachte te beveiligen, zwaar.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/56c4d5ba87848aa6425ae7b2a57963a9f7fd477a0f0772a9521fff090b2e3d96 | shasum -a 256