Alinea 35 Rechtbank Amsterdam 13 november 2013

4.2.4 Inmiddels heeft de Nederlandse Zorgautoriteit (NZa) de Regeling Declaratiebepalingen DBC’s in de curatieve GGZ vastgesteld. Verweerder heeft zich op het standpunt gesteld dat het procesbelang voor eiseres met die vaststelling is komen te vervallen. In de Regeling Declaratiebepallingen DBC’s wordt immers onder meer voorgeschreven welke gegevens met betrekking tot de geleverde zorg op de factuur moet worden vermeld. Zo dienen de zorgaanbieders op de declaraties de declaratiecode volgens de NZa-tariefgroepen te hanteren alsmede een DBC-prestatiecode ter specificatie van het geleverde zorgproduct. Verder dient van de geleverde zorg voor de cliënt een lekenomschrijving te worden opgenomen op de factuur. Daarnaast heeft de NZa in voornoemde regeling voorzien in een uitzondering op deze verplichtingen. Die uitzondering houdt in dat deze verplichtingen niet van toepassing zijn voor zover deze bepalingen zien op de tot de diagnose herleidbare gegevens en de cliënt en de zorgaanbieder gezamenlijk een verklaring hebben ondertekend. Tenslotte is geregeld dat de verplichtingen evenmin van toepassing zijn op de zogenoemde zelfbetalers. Dit naar aanleiding van de uitspraken van het College van Beroep voor het bedrijfsleven (CBB) van 2 augustus 2010 (ECLI:NL:CBB:2010:BN3056) en van 8 maart 2012 (ECLI:NL:CBB:2012:BV8297) in de beroepsprocedures van onder meer eiseres inzake een tariefbeschikking van de NZa. Nu door de NZa in de Regeling Declaratiebepalingen DBC’s is tegemoetgekomen aan de principiële bezwaren die eiseres mede in het kader van de onderhavige goedkeuringsprocedure heeft aangevoerd zijn met name de bezwaren met betrekking tot het vermelden van bijzondere persoonsgegevens op declaraties ondervangen, aldus verweerder.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/b321b54edf3c9993245897ad66b9480dd2dca073027967193da86202a5002bb0 | shasum -a 256