Alinea 44 Rechtbank Amsterdam 13 november 2013

4.5.1 Eiseres heeft aangevoerd dat verweerder ten onrechte geen uitwerking heeft gegeven aan het oordeel van het CBB in de uitspraak van 2 augustus 2010. In de brief van verweerder aan het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (VWS) van 6 december 2006 heeft verweerder in het kader van de beoordeling van de DBC-declaratiestructuur in de GGZ het standpunt ingenomen dat het voorstel van het ministerie van VWS een substantiële aantasting inhoudt van de persoonlijke levenssfeer van GGZ-patiënten. Met het oog daarop had de Gedragscode moeten voorzien in een afwijkende, verbijzonderende regeling voor de vermelding van medische persoonsgegevens op de declaratie. Het standpunt van verweerder dat de uitspraken van het CBB inzake de tariefbeschikking van de NZa met betrekking tot de declaratiemethode slechts zien op de taken en verantwoordelijkheden van de NZa is onjuist volgens eiseres. Het CBB heeft ook geoordeeld dat diagnose-informatie bij de behandeling van psychische klachten aan de kern van het privé-leven van patiënten raakt en van zwaarwegend belang is voor zowel de patiënt als voor de zorgverlener. Het oordeel van het CBB dat het zwaarwegende belang van privacy en vertrouwelijkheid bij de behandeling van psychische klachten opweegt tegen het belang dat zorgverzekeraars hebben bij het verkrijgen van diagnose-informatie via de declaratieprocedures was niet alleen gebaseerd op overwegingen met betrekking tot proportionaliteit maar ook op overwegingen met betrekking tot subsidiariteit en had moeten worden meegenomen bij de bepalingen voor de geestelijke gezondheidszorg in de Gedragscode, aldus eiseres.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/b321b54edf3c9993245897ad66b9480dd2dca073027967193da86202a5002bb0 | shasum -a 256