Onder 4.4. Rechtbank Amsterdam 26 maart 2014

De rechtbank volgt London niet in haar stelling dat [eiser] in de gegeven omstandigheden op de vragenlijst vragen met “ja” had moeten beantwoorden. Zij neemt daarbij in aanmerking de omstandigheid dat London er naar eigen zeggen voor heeft gekozen de vragen op de vragenlijst vrij algemeen te formuleren. Op grond van lid 6 van artikel 7:928 kan een verzekeraar, indien de verzekering is gesloten op de grondslag van een door de verzekeraar opgestelde vragenlijst, zich er niet op beroepen dat vragen niet zijn beantwoord of feiten waarnaar niet was gevraagd, niet zijn medegedeeld en evenmin dat een in algemene termen vervatte vraag onvolledig is beantwoord, tenzij is gehandeld met het opzet de verzekeraar te misleiden. Naar het oordeel van de rechtbank is van opzet tot misleiding van London bij [eiser] niet gebleken. Dat [eiser] bij de eerste schademelding heeft opgeschreven dat hij vanaf zijn jeugd kampt met klachten maakt dit niet anders, nu [eiser] ook onbetwist heeft gesteld dat hij de brief van [psychiater] aan zijn huisarts (zie hiervoor onder 2.2) niet vóór de verzekeringsaanvraag heeft gezien en de diagnose persoonlijkheidsstoornis pas in 2010 door [psycholoog] is gesteld. Dat bij het stellen van die diagnose door een medisch specialist is opgemerkt dat deze stoornis bij [eiser] al tientallen jaren aanwezig zou zijn, maakt naar het oordeel van de rechtbank nog niet dat [eiser] de vragenlijst anders had dienen in te vullen. De rechtbank hecht daarbij ook waarde aan de onbetwist gebleven opmerking van [psycholoog] dat de klachten in geval van een persoonlijkheidsstoornis zodanig zijn verbonden met de persoonlijkheidsontwikkeling van een persoon, dat deze niet zonder meer als klachten worden ervaren, maar meer als onderdeel van de identiteit.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/b5d87efd2f54b953d8471f49f07c1a32dec9a285fdeb47426fb134d0af03284d | shasum -a 256