Onder 3.1. Rechtbank Amsterdam 29 april 2014

Niet in geschil is dat de woonark van eiser, in strijd met de vervangingsvergunning, ligplaatsvergunning en artikel 3, tweede lid, ten derde, van de Richtlijnen, hoger is dan 2,50 meter. Partijen verschillen wel van mening over de vraag hoeveel centimeters de hoogteoverschrijding bedraagt. In het aan het bestreden besluit ten grondslag gelegde advies van de bezwaaradviescommissie van 17 januari 2012 is overwogen dat de lichtkoepels niet moeten worden meegenomen bij de meting van de hoogte van de woonark. Daarvan uitgaande en gelet op artikel 3, derde lid, ten derde, van de Richtlijnen, is de rechtbank van oordeel dat verweerder zich terecht op het standpunt heeft gesteld dat bij het vaststellen van de hoogte van de woonark gemeten moet worden van de waterlijn tot op het hoogste punt van (wat partijen noemen) de felsranden. Gelet op de op 30 mei 2012 verrichte meting bedraagt deze afstand bij de woonark van eiser 2,65 meter. Het rapport van Nieman gaat uit van een andere meetmethode. De conclusie van dit rapport dat de hoogte van de woonark 2,58 meter is volgt de rechtbank dan ook niet. Dat betekent dat eisers woonark 0,15 meter hoger is dan de in de vervangingsvergunning, ligplaatsvergunning en de Richtlijnen toegestane hoogte van 2,50 meter. Dit betekent dat verweerder bevoegd was om handhavend op te treden.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/291ec666aab64ead12f5953169c4c29a35784606d7a5f0e9b77a1eb7a75b2930 | shasum -a 256