Onder 3.4.1. Rechtbank Amsterdam 29 april 2014

De rechtbank is, anders dan eiser, van oordeel dat een overschrijding van de maximaal toegestane hoogte voor een woonark met vijftien centimeter niet gering is te noemen. Verder acht de rechtbank van belang dat eiser immer heeft geweten dat de woonark maximaal 2,50 meter hoog mocht worden. Dit staat in het besluit van 13 september 2005 tot verlening van een vervangingsvergunning. Daarbij heeft eiser ter zitting verklaard dat hij bij de oplevering van zijn woonark heeft opgemerkt dat de woonark hoger was geworden dan de maximaal toegestane 2,50 meter en hij toen de bouwer daarop heeft aangesproken, echter zonder resultaat. Voorts staat vast dat medewerkers van verweerders dienst (destijds) binnenwaterbeheer op 28 november 2007 eiser erop hebben gewezen dat de woonark te hoog was. Ten slotte is ook in het besluit van 22 mei 2008, waarbij aan eiser een ligplaatsvergunning is verleend, als hoogtemaat 2,50 meter aangegeven. De stelling van eiser dat hem niet is verteld dat de woonark te hoog was toen hem daarvoor een ligplaatsvergunning werd verleend en dat hij er daarom op mocht vertrouwen dat de woonark niet (meer) verlaagd hoefde te worden, volgt de rechtbank dan ook niet. Indien eiser door het verlenen van de ligplaatsvergunning veronderstelde dat verweerder akkoord zou zijn met de situatie, had het op zijn weg gelegen om na te vragen of verweerder daadwerkelijk zou berusten in de overschrijding van de hoogte. Dat eiser dat niet gedaan heeft is een omstandigheid die voor zijn rekening en risico moet blijven.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/291ec666aab64ead12f5953169c4c29a35784606d7a5f0e9b77a1eb7a75b2930 | shasum -a 256