Onder 5. Rechtbank Amsterdam 8 augustus 2014

Het beroep van eiser richt zich tegen de beslissing van verweerder voor zover eisers verzoek is doorgezonden naar de politie, hetgeen een weigering impliceert deze documenten openbaar te maken. Eiser heeft in dit verband – samengevat – het volgende aangevoerd. Uit de wet en uit werkafspraken met de korpschef van politie volgt dat verweerder toegang heeft tot het Kenlez systeem van de politie. Op deze manier kan verweerder de foto van verkeersovertredingen raadplegen. Daarnaast is aannemelijk dat ook het op ambtseed opgemaakte proces-verbaal van een overtreding via dit systeem binnen de macht van verweerder is. Voor zover de gevraagde documenten zich niet bij verweerder bevinden, rust op verweerder de verplichting deze documenten te vergaren. Van verweerder mag worden verwacht dat hij – in het kader van de heroverweging van de opgelegde bestuurlijke boete – over alle stukken beschikt die de grondslag voor de boete-oplegging vormen, terwijl op grond van artikel 3 van de Wet administratiefrechtelijke handhaving verkeersvoorschriften (Wahv) de taak tot het beheren van documentatie over opsporingsambtenaren bij verweerder is neergelegd. Ter onderbouwing van zijn standpunt heeft eiser verwezen naar een uitspraak van het gerechtshof Leeuwarden van 21 april 2010 (ECLI:NL:GHLEE:2010:BN5774) en een uitspraak van de rechtbank Oost-Brabant van 26 april 2013 (ECLI:NL:RBOBR:2013: CA3249).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/8782fd8d2e89f98610d5b80c7283833c56df197c6c5fc50b3ca6e7db15257687 | shasum -a 256