Alinea 29 Rechtbank Amsterdam 24 oktober 2014

3. [gedaagde] maakt bezwaar tegen de door Tio in haar akte genoemde bedragen en wijst erop dat Tio hiermee aan de door de kantonrechter gegeven uitgangspunten voorbij is gegaan. [gedaagde] voert aan dat in dit geval slechts de variabele kosten over de inschrijfperiode moeten worden meegenomen teneinde het redelijk loon vast te stellen. Nu de variabele kosten niet door Tio zijn gespecificeerd, schat [gedaagde] deze kosten – aan de hand van voornoemde uitspraak van het hof Arnhem – op € 71,50 voor de inschrijvingsduur van twee maanden. [gedaagde] meent dat de hoogte van het redelijk loon en de omvang van de onkosten over de inschrijfperiode gesteld zou moeten worden op een bedrag dat niet hoger is dan dit bedrag van € 71,50. Voorts voert [gedaagde] aan dat Tio ingevolge de door de kantonrechter gegeven uitgangspunten ook ten aanzien van de wijnreis de variabele kosten had dienen te specificeren. De wijnreis heeft immers plaatsgevonden na 20 maart 2013 en gezien de periode van twee weken tussen het moment van opzegging en de wijnreis had Tio voldoende tijd om [gedaagde] af te melden bij de betrokken horecabedrijven. [gedaagde] acht het in dat licht onwaarschijnlijk dat Tio zulke hoge kosten heeft gemaakt en meent dat voor wat betreft de wijnreis de vergoeding op nihil zou moeten worden gesteld, dan wel zou moeten worden beperkt tot een bedrag van

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/e5ed91a5b5bbe1e5face97df30c81b3d3a222e59740d4a3622f758a59e926ea3 | shasum -a 256