Onder 5.8. Rechtbank Amsterdam 19 november 2014

De rechtbank volgt [eiser] ook hierin niet. Nog daargelaten dat TGB de gestelde hoogte van de commissies en het gemiddeld belegde vermogen bestrijdt, heeft [eiser] niet voldoende gemotiveerd bestreden dat TGB nooit zelfstandig transacties te zijnen laste heeft uitgevoerd maar steeds handelde op instructie van [eiser]. [eiser] stelt weliswaar dat “de analisten van TGB met grote regelmaat op eigen initiatief contact zochten met [eiser] om hem op bepaalde aan- of verkoopmogelijkheden te attenderen” (conclusie van repliek in conventie/antwoord in reconventie, nummer 97), maar maakt, tegenover het verweer van TGB, niet (voldoende) duidelijk dat die contacten, in het kader van de relatie die hij met TGB onderhield, meer inhielden dan die – door hem zelfstandig op waarde te schatten – attenderingen. Voorts is van belang dat [eiser] niet heeft betwist dat het bedrag van EUR 300.000,00 ook een vergoeding inhield voor de door TGB ten behoeve [eiser] in stand gehouden warehousing-faciliteit. Aldus is zonder nadere toelichting, die ontbreekt, niet in te zien dat, en zo ja, in hoeverre de gestelde commissies het gevolg zijn van door TGB voor rekening van [eiser] uitgevoerde transacties, waartoe hij niet uitdrukkelijk opdracht heeft gegeven, noch dat deze transacties kennelijk slechts strekten ter bevoordeling van TGB. De stellingen van [eiser] lijken er dan ook veel meer op neer te komen dat hij meent dat het in het e-mailbericht van TGB van 17 december 2005 genoemde bedrag van EUR 300.000,00 eenvoudigweg te hoog is. Dit kan evenwel gelet op het feit dat [eiser] met het in het e-mailbericht door TGB gedane voorstel heeft ingestemd, ook indien juist, niet tot de slotsom leiden dat TGB heeft gehandeld in strijd met het verbod op churning.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/066fc2a5c742cf478222a233dbbec78ae40be7faf43f7b876b8ecc4b18d96cc2 | shasum -a 256