Onder 5.10. Rechtbank Amsterdam 19 november 2014

Zoals hiervoor, onder 3.2.1, reeds is overwogen, heeft [eiser] in nummer 2 van de conclusie van repliek in conventie/antwoord in reconventie “alle overige stellingen en weren” gehandhaafd. [eiser] maakt echter niet (voldoende) duidelijk om welke stellingen en weren het daarbij gaat. In dit verband is mede van belang dat TGB in nummer 57 van de conclusie van antwoord in conventie/eis in reconventie heeft aangevoerd dat [eiser] “verspreid door de dagvaarding een aantal verwijten (noemt) die niet rechtstreeks van belang zijn, omdat daar geen vordering tot schadevergoeding aan kan worden (en ook niet wordt) gekoppeld” en dat [eiser] zelf in nummer 115 van de conclusie van repliek in conventie/antwoord in reconventie signaleert dat TGB erop heeft gewezen dat bij dagvaarding (mogelijk) dubbele vorderingen zijn ingesteld. Wat hiervan verder zij, de hiervoor onder 3.2.1 onder A tot en met H weergegeven klachten van [eiser] kunnen hem, bij gebreke van het vereiste causaal verband met de gestelde schade (5.6.2-3 hiervoor), niet baten. [eiser] heeft, zo is af te leiden uit de onweersproken stellingen van TGB, steeds zijn eigen koers bepaald en zijn eigen keuzes gemaakt, waartoe hij bij uitstek in staat was (en waartoe TGB hem bij uitstek in staat mocht achten op grond van hetgeen hij TGB had medegedeeld). Zonder nadere toelichting valt dan niet in te zien dat hij andere keuzes zou hebben gemaakt, indien de prestaties van TGB in alle opzichten onberispelijk zouden zijn geweest.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/066fc2a5c742cf478222a233dbbec78ae40be7faf43f7b876b8ecc4b18d96cc2 | shasum -a 256