Onder 4.4. Rechtbank Amsterdam 10 september 2014

Ook indien tot uitgangspunt wordt genomen dat de bank via haar medewerker [naam 2] in juni 2007 een ongebruikelijk verloop van de rekening van [naam besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid] had behoren waar te nemen, dan nog leidt dat niet tot de conclusie dat de bank jegens [eisers] haar zorgplicht heeft geschonden door niet toen al over te gaan tot onderzoek en blokkering van de rekening van [naam besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid], zoals [eisers] haar verwijt. De waarnemingen van [naam 2] (stortingen door obligatiehouders, overmakingen naar een vennootschap in Turkije, rentebetalingen aan obligatiehouders en contante opnames door een begunstigde van [naam besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid], te weten [naam 1]) wijzen niet zonder meer op mogelijke fraude door [naam besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid] ten nadele van de obligatiehouders. [naam 2] ging er blijkens zijn uitlatingen onder 2.4 kennelijk van uit dat [naam besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid] gedupeerd werd door [naam 1]; redenen waarom hij toen al had moeten aannemen dat [naam besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid] doende was haar eigen obligatiehouders te benadelen, zijn naar het oordeel van de rechtbank gesteld noch gebleken. De omstandigheid dat de bestuurder van [naam besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid] zich bij een kennismakingsgesprek op 17 april 2007 liet vergezellen door een financieel adviseur genaamd [naam 5], die in augustus 2007 mogelijk bij de afdeling Compliance van de bank alarmbellen deed afgaan, wil nog niet zeggen dat diens reputatie ook al eerder bekend had moeten zijn bij [naam 2], laat staan dat hij daardoor bedacht had moeten zijn op benadeling van de obligatiehouders.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/f58ca954e02dd2cac950837aed0916b57cb45fbc207e0de0e31741efc5eae3c2 | shasum -a 256