Onder 1.2 Rechtbank Amsterdam 30 december 2014

4. Bij het bestreden besluit II heeft verweerder zijn primaire besluit gehandhaafd en het door eiseres ingediende bezwaar ongegrond verklaard. Verweerder heeft hieraan ten grondslag gelegd dat het feit dat eiseres wegens moord is veroordeeld tot een gevangenisstraf van acht jaar onverenigbaar is met het vertrouwen dat in een leraar moet kunnen worden gesteld en daarom met de aard van de functie waarvoor de VOG is gevraagd. Als lerares zal eiseres in aanraking komen met (minderjarige) leerlingen, waarbij sprake kan zijn van een één op één relatie met een (tijdelijke) afhankelijkheid. Bovendien is aan de functie van leraar een opvoedkundig element verbonden. Dit brengt mee dat de aan eiseres toevertrouwde leerlingen en hun ouders er op mogen vertrouwen dat zij onderwijs krijgen in een veilige omgeving en te maken krijgen met leraren die voldoen aan de integriteitseisen die aan de functie van leraar verbonden zijn. Het aanzienlijke tijdsverloop, te weten 22 jaar sinds de veroordeling in eerste aanleg, het feit dat eiseres tijdens de detentie in de gelegenheid is gesteld om haar doctoraal in de Sociale Wetenschappen – een bovenbouwstudie onderwijskunde – af te ronden en ook stage te lopen, het feit dat zij ook na haar detentie in het onderwijs heeft gewerkt en daarmee haar resocialisatie op het gebied van arbeid vorm heeft gegeven en de omstandigheid dat eiseres haar gehele arbeidzame leven in het onderwijs heeft gewerkt, wegen alle niet op tegen het door verweerder gesignaleerde risico voor de samenleving. Van belang daarbij is dat de gevolgen van verwezenlijking van het risico onomkeerbaar zijn, dat de meest kwetsbaren in de samenleving aan het risico worden blootgesteld en dat verwezenlijking van het risico de samenleving ernstig zal schokken, met alle gevolgen van dien voor het vertrouwen dat door de samenleving in het onderwijssysteem en de overheid wordt gesteld. In het arrest van het Gerechtshof Amsterdam van[datum] inzake de strafzaak van eiseres ziet verweerder een bevestiging van zijn oordeel om tot toepassing van de bijzondere weigeringsgrond over te gaan. Het Gerechtshof heeft het eiseres zwaar aangerekend dat zij rekening hield met een confrontatie met het slachtoffer en desondanks het conflict niet uit de weg is gegaan maar een confrontatie heeft laten plaatshebben waarbij gebruik van vuurwapens door eiseres en haar echtgenoot niet is geschuwd. Volgens het Gerechtshof is de rechtsorde ernstig geschokt door het gepleegde feit. De Afdeling heeft in een eerdere procedure van eiseres naar aanleiding van een aanvraag om een VOG (uitspraak van 9 november 2011, ECLI:NL:RVS:2011:BU3744) ook overwogen: “Nu [appellante] is veroordeeld wegens het medeplegen van een ernstig levensdelict en de aanvraag ziet op de functie van docent waarbij [appellante] belast zal zijn met de zorg voor het welzijn en de veiligheid van minderjarigen en aan de functie een opvoedkundig element is verbonden, heeft de minister zich in redelijkheid op het standpunt kunnen stellen dat toekenning van de VOG gelet op de beoogde functie onverantwoord zou zijn.” Verweerder onderkent het belang van eiseres bij afgifte van de VOG, maar gelet op de hiervoor gegeven motivering acht verweerder het gerechtvaardigd om aan het belang van de bescherming van de kwetsbare groep mensen die in een gezags- of afhankelijkheidsrelatie verkeren ten opzichte van een leraar, meer gewicht toe te kennen dan het persoonlijke belang van eiseres bij het kunnen uitoefenen van de functie die zij het meest ambieert.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/affe10a07bdbb6e3d1bef7139005dc170cc408b906123e701a55d82539c25ffe | shasum -a 256