Onder 9.2.3. Rechtbank Amsterdam 15 januari 2015

Naar het oordeel van de rechtbank heeft het advies van BMA het karakter van een deskundigenadvies. BMA dient te adviseren over de monumentwaardigheid van het betreffende object in het licht van de criteria van de bij de Erfgoedverordening behorende Handleiding. Het is derhalve vereist dat de adviseurs werkzaam bij BMA deskundig zijn op het gebied van monumenten. Daaruit volgt dat het, zoals verweerder terecht heeft aangegeven, onvermijdelijk is dat een adviseur affiniteit met (potentiële) monumenten heeft. De rechtbank is verder van oordeel dat het feit dat uit publicaties blijkt dat [naam 3] en Westerink de Erfgoedvereniging een warm hart toedragen, onvoldoende is om aan te nemen dat er sprake is van (een schijn van) vooringenomenheid of een persoonlijk belang bij het aanwijzen van de KAV-garage als gemeentelijk monument. Daarbij is van belang dat [naam 3] en Westerink, zoals eiseres niet heeft bestreden, in het verleden ook betrokken zijn geweest bij afwijzende adviezen op aanvragen van de derde-partij. Voorts heeft verweerder in het kader van het bestreden besluit een nadere toelichting gevraagd van BMA. In de naar aanleiding daarvan ontvangen brief van 16 december 2013, waarbij [naam 3] niet betrokken is geweest, heeft verweerder vervolgens terecht een bevestiging mogen vinden van het eerdere positieve advies van BMA. Daarom is de rechtbank van oordeel dat niet aannemelijk is dat sprake is van (de schijn van) vooringenomenheid of een gebrek aan objectiviteit en onafhankelijkheid van (medewerkers van) BMA. Verweerder heeft dus de stukken van BMA aan het bestreden besluit ten grondslag heeft mogen leggen. Voor zover eiseres ook nog heeft gesteld dat CWM niet voldoende objectief zijn zodat verweerder zich niet mede op hun adviezen mocht baseren, heeft zij dat onvoldoende onderbouwd. Deze beroepsgrond wordt daarom verworpen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/18bf752ce44d0dd4fdc38bc21c72fb7f7c7f6c04239b5293cdf480fc9664a6d8 | shasum -a 256