Onder 4.6. Rechtbank Amsterdam 22 april 2015

CIA miskent – zoals Rabobank terecht aanvoert – dat artikel 86 Bgfo er niet aan in de weg staat dat partijen – zoals in het onderhavige geval ook is gebeurd – afspreken dat tot een bepaald bedrag geen zekerheden hoeven te worden gesteld (het Afgesproken Bedrag). Artikel 86 Bgfo strekt er immers (slechts) toe te voorkomen dat een belegger wordt blootgesteld aan risico’s die hij niet kan dragen. Dit betekent dat van een schending van artikel 86 Bgfo bij het aangaan van de transactie geen sprake was (en Rabobank op dat moment ook niet – zoals CIA, naar de rechtbank begrijpt, stelt – om meer of andere zekerheden had moeten vragen (of om een depot) ter dekking van de omvang van de potentiële verplichtingen van CIA onder de transactie). Voor zover CIA betoogt dat Rabobank het Afgesproken Bedrag niet had mogen verhogen, maar de transactie – ter bescherming van CIA zelf – had moeten beëindigen (afwikkelen) op het moment dat het Afgesproken Bedrag werd overschreden, gaat dit betoog niet op. Niet gesteld of gebleken is dat het Afgesproken Bedrag tot een voor CIA onverantwoord hoog bedrag werd verhoogd en CIA heeft aan deze (impliciete) stelling ook geen rechtsgevolgen verbonden. Dit is ook begrijpelijk, want het was immers steeds de uitdrukkelijke wens van CIA dat de transactie niet zou worden beëindigd.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ec4e4389a3c989b0a2f0e5cc9d239519a4fe7dd8418b46ea3c4d3cce8a2808b5 | shasum -a 256