Onder 4.4. Rechtbank Amsterdam 17 juni 2015

De overweging dat [eiser] bij een variabele debetrenteopslag juist geen zekerheid verkreeg met zijn combinatie van lening en renteswap klemt te meer omdat hij in het geval van een negatieve waarde van de renteswap en een stijgende debetrenteopslag ook redelijkerwijs niet in staat zou zijn de leningsovereenkomst te beëindigen. Als hij het geld voor aflossing van de lening al had, zou hij immers ook de swap moeten beëindigen, met afrekening van de negatieve waarde, omdat de swap anders als louter speculatief instrument zou overblijven, hetgeen de in overweging 2.9. genoemde Break Clause belet. Ook het herfinancieren van de lening door een andere bank zou, als deze hiertoe al bereid zou zijn, hetgeen volgens [eiser] niet het geval was, tot een vergelijkbare renteopslag leiden vanwege de negatieve waarde van de swapovereenkomst. Onder deze omstandigheden acht de rechtbank het dan ook naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar dat ING de opslag op de lening tussentijds verhoogde. De door de raadsman van ING ter comparitie aangehaalde uitspraak van deze rechtbank van 19 juni 2013 verschilde qua feitencomplex met deze zaak, in die zin dat daar sprake was van een opslag op een variabele lening zonder de combinatie met een renteswap en daar derhalve wel sprake was van een reële opzeggingsmogelijkheid voor de cliënt.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/f892535f1beb7806d3f27a9206b213245ed6fbb1940e159c2d2a00cb7fa9438d | shasum -a 256