Onder 4.7. Rechtbank Amsterdam 17 juni 2015

[eiser] heeft ook een beroep op dwaling gedaan, stellende dat hij een onjuiste voorstelling van zaken had. Overwogen wordt dat uit het geheel van de door ING verstrekte informatie voldoende duidelijk blijkt dat sprake was van een variabele lening met een opslag en een renteswap voor de duur van 10 jaar. Voorts stond in de bij de presentatie gebruikte documentatie dat de swap bij tussentijdse beëindiging een positieve of negatieve waarde kan hebben. Gegeven het feit dat [eiser] heeft getekend voor het vastzetten van de rente voor een periode van 10 jaar door middel van een 10-jaars swapovereenkomst, overtuigt zijn stelling dat hij eigenlijk een variabele rente wilde niet. De stelling van [eiser] dat bij hem de indruk was gewekt dat hij met de swapovereenkomst een vaste rente had met de flexibiliteit van een variabele rente, laat onverlet dat hij was geïnformeerd dat de swap bij tussentijdse beëindiging een positieve of negatieve waarde kon hebben. Wat de flexibiliteit van een variabele rente in dat verband volgens hem inhield is verder niet door [eiser] toegelicht, zodat zijn beroep op dwaling reeds daarom ontoereikend is gemotiveerd. Voorzover [eiser] toch meent dat hij de overeenkomsten met een verkeerde voorstelling van zaken is aangegaan, geldt dat het op zijn weg had gelegen om, alvorens de overeenkomsten aan te gaan, redelijke inspanningen te verrichten om de inhoud ervan te begrijpen teneinde een eventuele verkeerde voorstelling te corrigeren of ten minste zijn voorstelling van zaken te toetsen of ter sprake te brengen. Nu [eiser] niet heeft gesteld dat hij dat heeft gedaan, moet een eventuele dwaling voor zijn rekening blijven. Het beroep op dwaling slaagt dan ook niet.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/f892535f1beb7806d3f27a9206b213245ed6fbb1940e159c2d2a00cb7fa9438d | shasum -a 256