Onder 4.9. Rechtbank Amsterdam 8 juli 2015

De rechtbank overweegt als volgt. Uit de vaststaande feiten volgt dat Horeca Meubilair zich medio 2008 tot haar toenmalige bank ING heeft gewend, omdat zij een nieuwe financiering zocht in verband met de aanschaf van een tweede bedrijfspand. Op basis van de schriftelijke verklaring van [naam 3] en de verklaring van [naam 1] op de comparitiezitting neemt de rechtbank als vaststaand aan dat [naam 1] toen zelf heeft gevraagd naar de mogelijkheden van een renteswap. Niet in geschil is, dat [naam 1] dit vroeg omdat hij de renterisico’s van het krediet wilde afdekken. ING heeft vervolgens een op Horeca Meubilair toegespitste presentatie over risicomanagement voorbereid, waarin zij de renteswap heeft gepresenteerd als een instrument dat geschikt is om renterisico’s mee af te dekken en waarin zij tevens de voor- en nadelen van een renteswap heeft geschetst. In dat verband heeft ING ook het scenario van vervroegde beëindiging bij een renteswap (zowel bij een hogere als een lagere marktrente) vergeleken met dat van een rentevast lening. De rechtbank is van oordeel dat ING in deze constellatie, waarin ING ter zake van de kredietvertrekking op een daartoe strekkende vraag van Horeca Meubilair de mogelijkheden heeft geschetst om de renterisico’s op het krediet door middel van een renteswap af te dekken, niet slechts als contractuele wederpartij van Horeca Meubilair optrad, maar dat zij ook de rol van adviseur op zich heeft genomen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/5ade3d894e3c3d1ea65c8ef437dc6f5ef75eaaf39158b922ea93aaefa0ed616d | shasum -a 256