Onder 4.7. Rechtbank Amsterdam 16 september 2015

Hier geldt het volgende. Vaststaat dat in 2010 en in 2011 bedragen van respectievelijk € 601.800,00 en € 201.000,00 zijn opgenomen van (een van) de Zwitserse bankrekening(en). Voorts is gebleken dat de opname van € 201.000,00 is geschied in aanwezigheid van en na medeondertekening door [gedaagde 1] , terwijl zij daarover aanvankelijk had verklaard er niets van te weten. Uit de aan partijen gerichte e-mails van mr. Vink van 26 februari 2014 en 18 maart 2014 (zie hiervoor onder 2.6 en 2.9) is af te leiden dat de opgenomen bedragen in “de verbeteringsaangiften IB” zouden worden betrokken en als kasgeld zouden worden meegenomen in het kader van de nalatenschap. Weliswaar spreekt mr. Vink van “een klein bedragje dat door vader is gebruikt”, maar zonder nadere toelichting – die ontbreekt – acht de rechtbank voorshands niet aannemelijk dat hiermee het resterende bedrag van (bij benadering) € 133.400,00 is bedoeld. Ter comparitie hebben [gedaagde 1] en [gedaagde 2] bovendien bevestigd dat in het kader van de inkeerregeling een bedrag van € 800.000,00 is opgegeven bij de Belastingdienst. Dat maakt voorshands aannemelijk dat het resterende bedrag van € 133.400,00 rond het overlijden van [naam 1] (wel) in de woning aanwezig was en dat [gedaagde 1] en [gedaagde 2] dit onder zich hebben gehad. Als dat niet het geval zou zijn, had het voor de hand gelegen dat zij dat aan mr. Vink hadden meegedeeld. Uit de onder 2.9 genoemde e-mail van mr. Vink lijkt immers te volgen dat hij ervan is uitgegaan dat gebruikte bedragen niet als kasgeld behoefden te worden opgegeven.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ca92691f6e45959c201de8ba15f0c4be5955906e222ed3a0bf0f1fd2b3963d41 | shasum -a 256