Onder 4.19. Rechtbank Amsterdam 16 september 2015

Geoordeeld wordt als volgt. Voor zover [eiseres] betoogt dat [gedaagde 1] en [gedaagde 2] sieraden verborgen hebben willen houden die niet op de eerste lijst stonden maar wel in de kluis werden aangetroffen, geldt dat geenszins is komen vast te staan dat [gedaagde 1] en [gedaagde 2] deze sieraden voor haar verborgen hebben willen houden. Naar de rechtbank begrijpt, stonden deze sieraden wel op de latere lijst vermeld. Ook de (gestelde) schenking van de “ketting met kroontje” is door [gedaagde 1] ter sprake gebracht. Ten aanzien van al deze sieraden geldt naar het oordeel van de rechtbank dat tijdig tot inkeer is gekomen, voor zover er al sprake was van verzwijging of verborgen houden; ter toelichting zij kortheidshalve verwezen naar hetgeen onder 4.5 is overwogen. Voor het overige heeft [eiseres] het verweer van [gedaagde 1] en [gedaagde 2] niet voldoende weersproken. De overgelegde foto’s brengen daarin geen verandering. Die tonen slechts aan dat de desbetreffende sieraden op enig moment door moeder [naam 2] zijn gedragen. Dat deze deel uitmaken van de goederen der nalatenschap van [naam 1] blijkt daar echter niet uit. Dat betekent dat de rechtbank als vaststaand moet beschouwen dat [gedaagde 1] en [gedaagde 2] geen andere sieraden onder zich hebben (die behoren tot de goederen der nalatenschap van [naam 1] ) dan de sieraden vermeld op de lijsten. Ook ten aanzien van de diamanten geldt dat uit niets blijkt dat op het moment van overlijden van [naam 1] meer diamanten aanwezig waren dan de enkele die zich onder moeders sieraden bevonden. De sieraden die behoren tot de goederen der nalatenschap zullen moeten worden verdeeld, behoudens voor zover deze onder een legaat vallen. Dit betekent dat de vorderingen (xxi) tot en met (xxiii) dienen te worden afgewezen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ca92691f6e45959c201de8ba15f0c4be5955906e222ed3a0bf0f1fd2b3963d41 | shasum -a 256