Onder 8.1. Rechtbank Amsterdam 12 februari 2015

In de triple-rapportage van het Nederlands Instituut Forensische Psychiatrie en Psychologie (NIFP) van 13 februari 2014 concluderen psychiater H.A. Gerritsen en klinisch psycholoog M.G.H. van Willigenburg dat er uit de gesprekken met betrokkene geen aanwijzingen naar voren zijn gekomen voor het bestaan van een parafilie, in het bijzonder pedofilie, maar dat een parafilie ook niet helemaal kan worden uitgesloten. Mogelijk houdt betrokkene deze gevoelens sterk weg, dan wel spreekt hij niet de waarheid. Hetzelfde geldt voor gevoelens van machtswellust dan wel agressie tijdens het plegen van de ten laste gelegde feiten. Naast zijn sociaal aangepaste gedrag kan betrokkene zich ook dominant naar anderen opstellen en heeft hij aldus naast zijn aangepaste kant wel degelijk een dominante kant. Onder druk kan hij gekrenkt en boos reageren, hetgeen past bij de door de deskundigen bij hem vastgestelde persoonlijkheidsstoornis NAO met narcistische trekken. Er is een relatie tussen deze stoornis en de feiten. Betrokkene is vanuit zijn leegte en eenzaamheid, zijn problemen met sociale contacten en relaties en zijn identiteitsproblemen, op internet contact gaan zoeken met minderjarige personen, overwegend jongens. Hij wist dat wat hij deed niet mocht, maar was vanuit de bestaande persoonlijkheidspathologie minder goed dan de gemiddelde mens in staat overeenkomstig dat besef te handelen. Op grond hiervan kan hij als verminderd toerekeningsvatbaar worden beschouwd.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/38e303c2f4880185f37c1a2073ba375d25784e39b9ca28099d4a42b28bc8f33b | shasum -a 256