Onder 7.3. Rechtbank Amsterdam 8 oktober 2015

Eiser heeft ter zitting bovendien bevestigd dat hij in voorkomende gevallen van de in Nederland geldende normen is afgeweken. Met eiser is de rechtbank in dit verband van mening dat voor een afwijking van de normen goede redenen kunnen bestaan en dat in een dergelijke situatie afwijking, onder voorwaarden, voorgeschreven kan zijn. Eiser heeft echter niet voldoende onderbouwd dat de door hem behandelde patiënten dusdanig bijzonder zijn dat die situatie zich voordeed. Weliswaar is aannemelijk dat in ieder geval een aantal van de patiënten die eiser behandelde te kampen heeft met complexe stoornissen en problemen, doch die omstandigheid alleen kan niet tot die conclusie leiden. Eiser heeft gesteld dat de behandelingsnormen in Nederland voor eisers patiënten niet gelden, achterhaald en/of verouderd zijn, zodat hij wel buiten de gebaande paden moest treden. Dit heeft hij echter evenmin voldoende onderbouwd. Dat, zoals eiser heeft gesteld en onderbouwd, er wetenschappelijke publicaties en collegae in het buitenland en Nederland zijn die de aanpak van eiser ondersteunen, leidt niet tot die conclusie. Het uitgangspunt is immers de in Nederland geldende gangbare normen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/3de2b6dd1e36ff2f73cf2dd4618dc50bc5e146f0fa4659d37d189bb422798f49 | shasum -a 256