Alinea 68 Rechtbank Amsterdam 14 december 2015

10. Essentie van de afspraak in de CWO 2002 en 2008 is dat het risico voor het niet inlopen van de bufferkoopsom niet bij Plukon c.s. lag, maar bij Campagne. Het voorwaardelijk karakter van het verrekenbeding blijkt ook uit het feit dat Campagne en Plukon c.s. de bufferkoopsom niet hebben opgenomen op hun balans. In een notitie van de directeur van Campagne van oktober 2013 bevestigt hij dit en vermeldt hij dat de reden daarvoor is gelegen in het voorwaardelijke karakter van het verrekenbeding. Kennelijk wogen de door Campagne te verwachten voordelen van aansluiting van Plukon c.s. ruimschoots op tegen de te verwachten nadelen. Als Campagne ultimo 2002 niet akkoord was gegaan met de verrekenbepalingen had SPP de aanspraken van haar begunstigden dienen te korten. Plukon c.s. genoot dus geen voordeel van de onderhavige regeling. Het gaat dan ook niet aan om het tekort nu op Plukon c.s. af te wentelen. Voor Plukon c.s. was het van belang dat de collectieve waardeoverdracht betaalbaar zou blijven. Plukon c.s. had daarom niet ingestemd met een regeling waarbij zij een opeisbare verplichting jegens Campagne was aangegaan. Campagne had ook gedifferentieerd kunnen korten bij de Plukon c.s deelnemers die immers in 2002 hun “aandeel” kregen in de buffer zonder dat daarvoor betaald werd. Niet Plukon c.s. doch zij werden destijds bevoordeeld. In plaats daarvan koos Campagne voor een uniforme korting van 10.8 %.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/4e863b3619cc101e681a85188ac097b7c6806488700550d7a8d19be85317387d | shasum -a 256