Onder 4.5. Rechtbank Amsterdam 23 maart 2016

Ter ondersteuning van de gestelde zorgplichtschending stelt [eiseres] ten eerste dat ABN AMRO haar geen passend financieel product heeft geadviseerd. Hiertoe heeft [eiseres] nadrukkelijk aangevoerd dat zij voorafgaand aan het aangaan van de renteswap aan ABN AMRO heeft laten weten dat zij een financieringsvorm wenste waarmee zij ‘flexibel’ was, in die zin dat zij op ieder gewenst moment onroerend goed wilde kunnen aan- en verkopen. Dit laatste diende ook te gelden voor het pand aan de [straat 3] . [eiseres] stelt dat zij voorheen, in verband met de aankoop van onroerend goed, steeds variabel rentende leningen had aangetrokken en dat zij ook de nieuwe lening kosteloos wilde kunnen aflossen. Volgens [eiseres] heeft zij dit besproken met [naam 3 en naam 4] , destijds beiden werkzaam bij ABN AMRO. Omdat ABN AMRO dit een en ander heeft betwist (althans heeft betwist dat zij de door [eiseres] geuite wens tot flexibiliteit in de door [eiseres] gestelde zin moest begrijpen), kan er niet zonder meer van worden uitgegaan dat deze mededelingen door [eiseres] zijn gedaan en/of dat deze in de hiervoor bedoelde zin moesten worden begrepen. [eiseres] zou daartoe, zo volgt ook uit de hoofdregel van artikel 150 Rv, nader bewijs moeten leveren.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/bfd8fa4ac2a39d4a9afdb8f25d6a803c199dbe4d5ab3a2431aed8fb6769c011e | shasum -a 256