Onder 4.3. Rechtbank Amsterdam 18 januari 2016

[getuige] beweert dat [naam 1] hem heeft verteld dat er parkeerkaartjes waren aangetroffen die aan [medeverdachte 1] konden worden gelinkt. Volgens [getuige] wist [naam 1] dit van ‘die’ advocaat. Op een ander moment zegt [getuige] te denken dat de informatie door de advocaat is verschaft. [getuige] kan niet exact melden wanneer [naam 1] dat tegen hem heeft gezegd maar het moet in ieder geval na het bezoek aan het advocatenkantoor zijn geweest. De rechtbank kan de juistheid van deze verklaring moeilijk verifiëren. In de eerste plaats weet [getuige] niet zeker of de betrokken advocaat de bron is. Verder weet [getuige] niet wanneer [naam 1] deze informatie heeft verkregen. Als dit meteen na de aanhouding van [medeverdachte 1] , [verdachte] en [naam 5] is geweest zou de betrokken advocaat de beperkingen die op deze drie van toepassing waren hebben geschonden. Door de verdediging is nadrukkelijk betwist dat hiervan sprake is geweest. De rechtbank heeft geen enkele aanleiding hieraan te twijfelen. Op grond van het vorenstaande kan de rechtbank niet beoordelen hoe [naam 1] aan deze gestelde wetenschap is gekomen. Niet valt uit te sluiten dat [getuige] of [naam 1] dit feit uit de media heeft opgedaan zodat de rechtbank aan deze verklaring van [getuige] voorbij gaat.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ec179b5f2ee1071ad7ab22ffd497edfd5f3aadf73ccdc06764e67575d9ee1588 | shasum -a 256