Onder 1.19. Rechtbank Amsterdam 11 april 2016

5. Vaststaat dat de vliegers sub 1, 4, 21, 24, 27, 29, 34, 42, 44, 48, 50, 53 en 58 inmiddels met Martinair een vaststellingsovereenkomst hebben gesloten. Martinair voert aan dat zij zich op grond van de daarin neergelegde finale kwijtingsbepaling ten opzichte van deze vliegers heeft bevrijd van alle vergoedingen een aanspraken uit de cao en dus ook van de winstdelingsverplichting over 2013. Dit verweer slaagt. De vliegers hebben weliswaar aangevoerd dat in de overeenkomst is bepaald dat het salaris en emolumenten tot einde contractduur zullen worden doorbetaald, dat de winstdeling onderdeel is van de emolumenten en dat zij daarom niet bedacht hoefden te zijn op het prijsgeven van winstdelingsafspraken, maar dat gaat niet op. In de overeenkomst (zie hiervoor 1.16) is immers achter het woord emolumenten tussen haakjes bepaald “8% vakantietoeslag, 1,8% eindejaarsuitkering, en 6% levenslooptoeslag”. Zonder nadere toelichting, die ontbreekt, valt niet in te zien dat andere dan de opgesomde bedoeld zijn om in het kader van deze overeenkomst als emolument te gelden. De omstandigheid dat volgens het algemeen taalgebruik winstdeling onder het begrip emolumenten valt, maakt het voorgaande niet anders. Nu partijen finale kwijting zijn overeengekomen voor andere emolumenten dan de limitatief opgesomde, waaronder de cao-aanspraken, hebben de vliegers die een vaststellingsovereenkomst hebben gesloten daarmee ondubbelzinnig afstand gedaan van hun aanspraak op winstdeling, zodat deze ten aanzien van hen zal worden afgewezen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/c5215d659e8404637694a0dc11ababf9bf438c82eba949e15adb1e81d5ba2637 | shasum -a 256