Onder 1.19. Rechtbank Amsterdam 11 april 2016

Niet valt echter in te zien dat deze omstandigheden maken dat het naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar is om nakoming van de winstdelingsregeling te verlangen. De omstandigheid dat Martinair na het winstgevende jaar 2013 opnieuw verlieslatend is geworden, maakt op zichzelf niet dat het vorderen van winstdeling over 2013 onaanvaardbaar is. Daarbij geldt dat onbetwist is gebleven dat de verlieslatendheid na 2013 van Martinair het gevolg is van de eigen keuze in samenspraak met KLM om op deze wijze te reorganiseren, terwijl Martinair Cargo in ieder geval over 2014 een positief resultaat van 51 miljoen euro heeft geboekt. Uit de cijfers die Martinair heeft overgelegd, volgt verder niet dat een winstdelingsuitkering over 2013 voor haar onoverkomelijke gevolgen zal hebben. De omstandigheid dat zij thans niet in staat is om middelen vrij te maken om de winstdeling uit te keren, maakt op zichzelf niet dat het naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar is om veroordeling daartoe te verlangen. Bovendien is de omstandigheid dat KLM haar lening van 50 miljoen niet ter beschikking heeft willen stellen voor de winstdeling dan wel niet een nadere lening heeft willen verstrekken, niet doorslaggevend voor de vraag of Martinair tot een winstdelingsuitkering gehouden is en of het onaanvaardbaar is om haar daartoe te veroordelen. Niet uitgesloten is immers dat Martinair, indien daartoe veroordeeld, in staat blijkt de winstdelingsuitkering met eigen dan wel externe middelen (op termijn) te financieren, wel of niet met behulp van KLM. Martinair heeft weliswaar de verklaring van Deloitte in het jaarverslag 2014, de cash outlook 2015-2016, de verklaring van [naam 5] , financieel directeur van Martinair en het e-mailbericht van [naam 6] van KLM aan Martinair overgelegd, maar deze zijn onvoldoende om dit uit te kunnen sluiten.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/c5215d659e8404637694a0dc11ababf9bf438c82eba949e15adb1e81d5ba2637 | shasum -a 256