Onder 2.7 Rechtbank Amsterdam 28 april 2016

Hoe de AIVD dergelijke veiligheidsonderzoeken concreet verricht, dient geheim te blijven. Wetenschap over de inrichting van dergelijke onderzoeken zou voor degenen die onderwerp van zo’n onderzoek zijn, immers gelegenheid kunnen geven zich daaraan aan te passen en dat zou ertoe kunnen leiden dat het onderzoek niet oplevert wat het hoort op te leveren, namelijk goed zicht op de eventuele risico’s voor de nationale veiligheid bij benoeming van de onderzochte persoon in een vertrouwensfunctie. Ook dient geheim te blijven de informatie die de AIVD in het kader van een veiligheidsonderzoek ontvangt van informanten en/of referenten. Als die geheimhouding niet is gegarandeerd, brengt dat het risico mee dat de AIVD in de toekomst geen, of minder, informatie van informanten en/of referenten zal kunnen verkrijgen omdat zij dan niet vrijuit met de AIVD kunnen spreken in de wetenschap dat de door hen verstrekte informatie geheim blijft. Dit een en ander betekent dat de geheimhoudingsplicht een belangrijke rol vervult in het behoorlijk functioneren van de AIVD en daarmee voor het door haar te dienen algemene belang van de nationale veiligheid. Dit belang moet hier zwaarder wegen dan het belang van de waarheidsvinding in het civiele proces. Daarbij is mede in aanmerking genomen dat de onder 1.2 vermelde vragen slechts in een zijdelings verband staan met het doel van het voorlopig getuigenverhoor. [verzoeker] wil immers bewijs vergaren van het bestaan van jongensprostitutienetwerken in Amsterdam in de jaren ’80 en ’90, van wetenschap van de Staat daaromtrent en van onvoldoende ingrijpen daarop door de Staat. Niet toegelicht is hoe de eventuele bevindingen uit het veiligheidsonderzoek naar de heer [naam 2] , dat decennia na de jaren ’80 en ‘90 is verricht, zouden bijdragen aan dat bewijs.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/8176f7c008ed8455235aaf2d51893e235bdf284dd7428097f6a1caee1aa21028 | shasum -a 256