Onder 3.2.1. Rechtbank Amsterdam 3 februari 2016

Nu de kortlopende Syntrus-leningen binnen afzienbare tijd werden afgelost, terwijl verdere financiering vanuit de Bank uitbleef – en Syntrus al eerder had laten weten dat zij geen nieuwe projectfinanciering meer zou verstrekken – ontstond een overhedge . De renteswap legde een fors beslag op de liquide middelen, want Eurobox betaalde jaarlijks ongeveer € 200.000 voor de renteswap. Toen Eurobox op 20 januari 2009 aan de Bank voorhield dat zij van de renteswap afwilde, bleek de renteswap, anders dan de Bank had medegedeeld, niet flexibel. De renteswap kon slechts tegen aanzienlijke kosten worden beëindigd, ofwel door betaling van de negatieve marktwaarde (destijds ongeveer € 800.000) ofwel door het sluiten van een tegengestelde renteswap waarbij de negatieve marktwaarde van dat moment zou worden vastgeklikt en verwerkt in een nieuwe renteswap. Deze laatste optie zou meebrengen dat Eurobox nogmaals zekerheid diende te verstrekken en wel in de vorm van geld / een creditsaldo, dat Eurobox de Syntrus-leningen met een lange rentevastperiode bij de Bank zou moeten onderbrengen om te dienen als aan de nieuwe renteswap verbonden leningen, dat Eurobox een bedrag van ongeveer € 665.000 aan boeterentes aan Syntrus zou moeten betalen. Dit alles was voor Eurobox niet haalbaar en zij koos er daarom voor de bestaande renteswap door te laten lopen, en onderwijl tegen de Bank deze procedure aan te vangen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/9d313978baa9516a0492b6a78605c2876d17cdf8fcd9fce71a4febfb13137198 | shasum -a 256