Onder 8.3. Rechtbank Amsterdam 17 juni 2016

De rechtbank heeft bij de keuze tot het opleggen van een vrijheidsbenemende straf en bij de vaststelling van de duur daarvan in het bijzonder laten meewegen dat verdachte zich met zijn mededader heeft schuldig gemaakt aan een verkrachting, door te handelen als hiervoor bewezen is verklaard. Een verkrachting betekent per definitie een ernstige en grove aantasting van de lichamelijk integriteit en persoonlijke levenssfeer van het slachtoffer. Het betreft in zijn algemeenheid een uitermate schokkende, ingrijpende, beangstigende en vernederende gebeurtenis voor het slachtoffer met niet zelden langdurige psychische en emotionele naweeën. Ook in onderhavige zaak is dat het geval, zoals blijkt uit de schriftelijke verklaring van het slachtoffer. Zij had na de verkrachting problemen met slapen, ze huilde continue en ze was doodsbang dat de daders haar zouden komen opzoeken. Door het uitgeoefende geweld heeft verdachte met zijn mededader voorts letsel toegebracht aan het slachtoffer. Verdachte heeft zich slechts laten leiden door zijn eigen seksuele lustgevoelens, door - zonder een condoom te gebruiken - zich niet te bekommeren over de mogelijk gevolgen die zijn handelen voor het kwetsbare slachtoffer zou hebben. Zij is geruime tijd bang geweest een SOA te hebben opgelopen, wat gelukkig niet het geval was.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/e9d08e61ad530399fa73df8266ca38dcb3ab275cb74a4de12a19dbcac7d5ad6e | shasum -a 256