Onder 3.3. Rechtbank Amsterdam 16 juni 2016

Het verweer van PIAM en Palint komt er samengevat op neer dat dit kort geding is geëntameerd door een bestuur dat niet rechtsgeldig is benoemd. In Libië is een strijd aan de gang tussen twee rivaliserende groeperingen die beide het leiderschap over de LIA claimen. Enerzijds is er een groepering gezeteld in Tobroek, die verbonden is aan de toenmalig internationaal erkende regering. Deze regering heeft [naam 11] benoemd tot voorzitter van de LIA. Eind 2014 is de onder zijn gezag staande LIA uitgeweken naar Malta. Aan deze LIA legt PIAM nog steeds verantwoording af. Daartegenover staat de Islamic backed government, die in de zomer van 2014 de feitelijke macht over de regeringsgebouwen in Tripoli greep en sindsdien het gezag over de LIA claimt. Volgens deze groepering is [naam 8] de voorzitter van de LIA. Volgens PIAM en Palint wordt niet de LIA in Tripoli, maar de LIA in Malta internationaal erkend, omdat zij als enige toegang tot de uitstaande fondsen zou hebben, en maken [naam 9] en [naam 1] deel uit van de niet erkende LIA in Tripoli. Zolang de Government of National Accord geen keuze maakt tussen de beide LIA’s, is onduidelijk wie als het bevoegde gezag van LIA moet worden erkend. PIAM en Palint zijn van mening dat voorkomen moet worden dat in kort geding, vooruitlopend op de erkenning en beslissing van de GNA, gevoelige informatie in handen van een niet bevoegde organisatie valt.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/707b63a4aa9b641aab6274d15352347de3a31632d843842f14dea17533738a30 | shasum -a 256