Onder 4.13. Rechtbank Amsterdam 29 juni 2016

Het wettelijk uitgangspunt is dat de schuldenaar in de gelegenheid dient te worden gesteld om de gebreken te herstellen. Hiervoor is een ingebrekestelling van groot belang. Een ingebrekestelling heeft immers de functie om de schuldenaar nog een laatste termijn voor nakoming te geven en aldus nader te bepalen tot welk tijdstip nakoming nog mogelijk is zonder dat van een tekortkoming sprake is, bij gebreke van welke nakoming de schuldenaar vanaf dat tijdstip in verzuim is (HR 20 september 1996, NJ 1996/748). Verder volgt uit HR 6 oktober 2000, NJ 2000/691 dat de gevallen genoemd in artikel 6:83 niet limitatief zijn en dat er ook omstandigheden kunnen zijn waarin de debiteur zich er achteraf naar redelijkheid en billijkheid niet op kan beroepen niet in gebreke te zijn gesteld. [eiser in conventie, verweerder in reconventie] dient dan wel te onderbouwen waarom de genoemde tekortkomingen, de daaraan ten grondslag liggende feitelijkheden en eventuele overige omstandigheden, van dien aard zijn dat het wettelijk uitgangspunt ten aanzien van het verzuim terzijde moet worden geschoven. De door [eiser in conventie, verweerder in reconventie] gestelde tekortkomingen, en de daaraan ten grondslag liggende feitelijkheden, kunnen een dergelijk oordeel niet dragen. Deze gestelde tekortkomingen betreffen immers in essentie de stelling dat opdrachtnemer Capgemini tekort is geschoten in haar dienstverlening wat heeft geresulteerd in de aanlevering van ondermaatse software. Dit is op zichzelf een stelling die vaker wordt betrokken in een gerechtelijke procedure en geen onderbouwing waarom voorafgaand aan 31 oktober 2008 het verzuim reeds is ingetreden zonder ingebrekestelling. Gesteld noch gebleken is bijvoorbeeld dat uit de houding van Capgemini, in ieder geval voorafgaand aan 31 oktober 2008, volgde dat ze niet wenste te voldoen aan een verplichting tot herstel. Evenmin is gesteld, noch gebleken dat Capgemini niet in staat was de opdracht (alsnog) op juiste wijze te vervullen, of dat sprake was van een opzettelijke wanprestatie. Om deze reden dient de stelling van [eiser in conventie, verweerder in reconventie] dat het verzuim op grond van de redelijkheid en billijkheid is ingetreden zonder ingebrekestelling, te worden verworpen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/e9730946289f3396ac3dd3bb6c4fb036dc2879e6e812a1cb2222af69738adfa8 | shasum -a 256