Onder 4.2.1. Rechtbank Amsterdam 5 juli 2016

Verdachten hebben ter terechtzitting verklaard dat zij zich zouden aansluiten bij een kleine hulporganisatie gevestigd in of bij vluchtelingenkampen in het grensgebied om daar levensmiddelen uit te delen aan vluchtelingen. Verdachten zijn niet medisch of anderszins relevant geschoold en hebben geen ervaring met humanitaire hulpverlening. medeverdachte zou ervan zijn uitgegaan dat verdachte zou uitzoeken of en hoe zij bij een hulporganisatie terecht zouden kunnen komen. medeverdachte zou niet, ook niet kort voor vertrek vanuit Nederland, aan verdachte hebben gevraagd welke informatie verdachte daarover had gevonden. De rechtbank acht dat op zich al onaannemelijk, onder meer omdat medeverdachte heeft verklaard: “Ik wist dat onze reis naar Syrië levensgevaarlijk zou zijn.” Dan is het uiterst onwaarschijnlijk dat hij over de invulling daarvan geen vragen aan verdachte zou hebben gesteld. Bovendien heeft verdachte ter terechtzitting verklaard dat er discussie was tussen hem en zijn broer, omdat er “een soort angst [was], want Syrië is in oorlog.” verdachte zou via het internet onderzoek hebben gedaan naar in Syrië gevestigde hulporganisaties en telefonisch contact hebben gehad met Artsen zonder Grenzen, hetgeen in beide gevallen tot niets zou hebben geleid, waarna hij zou hebben besloten zonder concreet plan naar Turkije af te reizen en het daar verder te zien.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/18f64759288786377b3f7efbb0ffe942cc1d9d6c45be7a9e2e39961d08565bf1 | shasum -a 256