Onder 4.4.1. Rechtbank Amsterdam 5 juli 2016

Het dossier bevat geen concrete aanwijzingen dat verdachten zich bij IS wilden aansluiten om als strijder op te treden. Dat verdachten niet zouden kunnen ontkomen aan verplichte wapen- en gevechtstraining of als reservist zouden moeten optreden, maakt dat oordeel niet anders. Het rapport Bestemming Syrië vermeld immers ook: “Aan de hand van een beoordeling vooraf van de kwaliteiten en kennis van de persoon in kwestie volgt deze (deels) een individueel trainingstraject. Velen zullen uiteindelijk ingezet worden voor taken die passen bij hun specifieke capaciteiten. (…) Anderzijds betekent dit dat personen zich na de periode in het aanmeldcentrum (al dan niet aanvullend) kunnen specialiseren op basis van hun competenties. Ook de wensen van een persoon kunnen hierbij een rol spelen. Deze wensen kunnen betrekking hebben op specifieke banen”. Het gaan naar een strijdgebied en aansluiten bij een strijdgroep, zonder verdere aanwijzingen dat verdachten zelf een rol als strijder zouden vervullen, is niet voldoende om aan te nemen dat verdachte het oogmerk hebben gehad op een voldoende geconcretiseerde moord of doodslag met een terroristisch oogmerk. Ongeacht het effect dat aansluiting bij IS heeft en de bijdrage die daarmee wordt geleverd aan de (voortduring van) de gewapende strijd in Syrië en andere plaatsen op de wereld, kan niet zonder meer worden gesteld dat elke rol bij IS zodanig bijdraagt aan het plegen van moord of doodslag met een terroristisch oogmerk dat eenieder die enige rol vervult als pleger van dergelijke misdrijven kan worden aangemerkt. Dan staat namelijk niet vast dat diegene het oogmerk heeft gehad op een voldoende concreet misdrijf.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/18f64759288786377b3f7efbb0ffe942cc1d9d6c45be7a9e2e39961d08565bf1 | shasum -a 256