Onder 3.1. Rechtbank Amsterdam 20 juli 2016

De rechtbank is, anders dan de officieren van justitie, van oordeel dat [bedrijf 2] (hierna: [bedrijf 2] ) en [bedrijf 3] (hierna: [bedrijf 3] ) – als actieve omkopers (strafbaar gesteld op grond van artikel 177 Sr) – niet kunnen worden beschouwd als medeplegers van de aan verdachte ten laste gelegde passieve ambtelijke omkopingen. Aangezien het hier om twee verschillende strafbepalingen gaat die elk specifiek zien op ofwel het betalen ofwel het ontvangen van steekpenningen, kunnen omkoper en omgekochte niet in strafrechtelijke zin deelnemen aan elkaars misdrijf. Een dergelijke deelneming is trouwens ook niet in de tenlastelegging tot uitdrukking gebracht. Weliswaar zijn meerdere betalingen van [bedrijf 2] en/of [bedrijf 3] ten behoeve van de actieve omkoping gedaan vanaf een Nederlandse bankrekening, maar deze geldbedragen zijn overgemaakt naar buitenlandse bankrekeningen van verdachte. Deze geldbedragen zijn dus ontvangen in het buitenland. Naar het oordeel van de rechtbank zijn daarmee de giften aangenomen buiten Nederland. Het enkele overmaken van geldbedragen vanaf een Nederlandse bankrekening door de actieve omkoper naar een buitenlandse bankrekening van de omgekochte schept naar het oordeel van de rechtbank nog geen rechtsmacht ten aanzien van de passieve omkoping. Dat dit voor de actieve omkoping uiteraard anders ligt, doet hier niet aan af. De redenering van de officieren van justitie, dat op basis van de door [bedrijf 2] en [bedrijf 3] in Nederland gepleegde gedragingen, rechtsmacht kan worden aangenomen ten aanzien van de aan verdachte onder 1 tot en met 3 ten laste gelegde feiten, gaat daarom niet op.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/3aa69d6a4a7cd2518cb0e8fba542eb6f756476def269554dc13ff97400f28c2d | shasum -a 256