Alinea 17 Rechtbank Amsterdam 22 juli 2016

4. Eiseres heeft op 6 november 2011 tegen de afwijzing bezwaar gemaakt . Verweerder heeft zich na de hoorzitting op het standpunt gesteld dat er ten tijde van de aankoop van de woning geen sprake was van voorzienbaarheid van de schade. Verweerder heeft vervolgens De Bont gevraagd de hoogte van de schade te begroten. De Bont heeft daarop te kennen gegeven dat het standpunt dat de ontwikkeling voorzienbaar was, wordt gehandhaafd en dat daarom geen planschade kan worden bepaald. Vervolgens heeft verweerder Langhout & Wiarda gevraagd om een second opinion op te stellen en daarbij eventuele planschade te begroten. Op 19 oktober 2012 is een conceptrapport uitgebracht, waar partijen op hebben gereageerd. Het rapport is op 27 augustus 2014 geactualiseerd. Partijen hebben ook op dat rapport gereageerd. Langhout & Wiarda hebben op 22 oktober 2014 een definitief rapport uitgebracht en daarin geadviseerd om aan eiseres een bedrag van € 12.000,- te vergoeden. Langhout & Wiarda hebben de peildatum voor het ontstaan van de schade bepaald op 10 maart 2004. De waarde van de woning van eiseres onmiddellijk voorafgaande aan het rechtskracht verkrijgen van de planologische maatregel bedraagt volgens Langhout & Wiarda circa € 340.000,- en de waarde op de dag van het rechtskracht verkrijgen van de planologische maatregel bedraagt circa € 328.000,-. De schade was niet voorzienbaar en komt daarom voor vergoeding in aanmerking, aldus Langhout & Wiarda.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/01b5719d1dc51ba49c4121231d49b8b70c1edf333fcdb8852348167163a1a57d | shasum -a 256