Alinea 18 Rechtbank Amsterdam 22 juli 2016

5. Bij besluit van 4 juni 2015 heeft verweerder het besluit van 29 augustus 2011 ingetrokken en opnieuw beslist op de aanvraag van eiseres. Nu eiseres inmiddels bezwaar had gemaakt, moet dit besluit als een heroverweging van het besluit uit 2011 worden gezien. De rechtbank merkt het besluit van 4 juni 2015 daarom aan als de beslissing op het bezwaar van eiseres van 6 november 2011 en begrijpt dat verweerder aldus het bezwaar gegrond heeft verklaard. De rechtbank zal het besluit van 4 juni 2015 hierna aanduiden als het bestreden besluit. Bij het bestreden besluit heeft verweerder een tegemoetkoming in planschade toegekend ten bedrage van € 21.250,- (vermeerderd met de wettelijke rente), in verband met de omlegging van de N201. Verweerder heeft aan dit besluit het rapport van 22 oktober 2014 van Langhout & Wiarda ten grondslag gelegd. Verweerder kan zich echter niet vinden in het schadebedrag, dat volgens de taxatie van Langhout & Wiarda correspondeert met 3,5% van de waarde van de woning per peildatum 10 maart 2004. De Bont heeft in zijn advies van 5 februari 2015 de schade voor het naastgelegen perceel van de broer van eiseres [straatnaam] , getaxeerd op een bedrag dat correspondeert met 6,25% van de waarde van de woning. Nu De Bont tot nagenoeg dezelfde conclusies komt als Langhout & Wiarda en de woningen en de schade vergelijkbaar zijn, zoekt verweerder voor wat betreft de door eiseres geleden schade aansluiting bij het door De Bont getaxeerde schadepercentage van 6,25%. Uitgaande van de waarde van de woning van eiseres van € 340.000,- op 10 maart 2004, komt de tegemoetkoming in de schade neer op een bedrag van € 21.250,-.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/01b5719d1dc51ba49c4121231d49b8b70c1edf333fcdb8852348167163a1a57d | shasum -a 256