Alinea 28 Rechtbank Amsterdam 22 juli 2016

15. De rechtbank is dan ook van oordeel dat verweerder zich bij de besluitvorming in redelijkheid op het rapport van Langhout & Wiarda van 22 oktober 2014 heeft mogen baseren. Daaraan doet geen afbreuk dat verweerder het schadepercentage heeft bijgesteld onder verwijzing naar het advies van De Bont van 5 februari 2015, dat betrekking heeft op het naastgelegen perceel. Verweerder heeft inzichtelijk gemotiveerd dat het in de rede ligt om voor de beide woningen eenzelfde schadepercentage te hanteren, gezien de vergelijkbare ligging van de woningen en vergelijkbare schadefactoren. Bovendien is eiseres hierdoor niet benadeeld. Dat verweerder geen zorgvuldige procedure heeft gevolgd vanwege deze ‘handje-klap’ wijze van werken, zoals eiseres betoogt, volgt de rechtbank niet. Uit de stukken en het verhandelde ter zitting blijkt dat verweerder uitsluitend om redenen van coulance heeft gekozen voor het hogere percentage. Hoewel het wel invoelbaar is dat eiseres de toegekende planschadevergoeding als laag ervaart, zeker gelet op wat makelaar Eveleens haar – op basis van onjuiste uitgangspunten – heeft voorgerekend, kan dit binnen het tot de rechtbank ter beschikking staande toetsingskader geen rol spelen. De rechtbank kan en mag slechts toetsen of de besluitvorming en de daaraan ten grondslag liggende adviezen zorgvuldig tot stand zijn gekomen en voldoende gemotiveerd zijn. Gezien bovenstaande beoordeling is dat het geval.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/01b5719d1dc51ba49c4121231d49b8b70c1edf333fcdb8852348167163a1a57d | shasum -a 256