Alinea 31 Rechtbank Amsterdam 22 juli 2016

18. Voor procedures die uit een bezwaarschriftprocedure en een beroepsprocedure bestaan, geldt als uitgangspunt dat de behandeling van het bezwaar in beginsel ten hoogste één jaar duurt en de behandeling van het beroep ten hoogste twee jaar. De redelijke termijn vangt aan op het moment dat het bestuursorgaan het bezwaarschrift ontvangt. Verweerder heeft het bezwaarschrift van eiseres op of omstreeks 6 november 2011 ontvangen. Sinds die datum zijn, ten tijde van deze uitspraak, vier jaar en ruim acht maanden verstreken. In dit geval geven de ingewikkeldheid van de zaak, het processuele gedrag van eiseres gedurende de hele procesgang, de aard van de maatregel en het getroffen belang van eiseres, geen aanleiding om een langere termijn gerechtvaardigd te achten. Dit betekent dat de procedure een jaar en ruim acht maanden te lang heeft geduurd. In aanmerking genomen dat de rechtbank in deze procedure binnen een termijn van twee jaar uitspraak heeft gedaan, moet deze overschrijding geheel worden toegerekend aan verweerder. Verweerder heeft ter zitting verklaard dat vooral de primaire fase lang heeft geduurd. Er waren veel zaken, in een kleine gemeente, en de afhandeling kostte per zaak de nodige tijd. De bezwaarfase heeft niet te lang geduurd. De rechtbank deelt dit standpunt van verweerder niet, nu gerekend moet worden vanaf het bezwaar van eiseres van 6 november 2011 en niet vanaf het door verweerder als bezwaar aangemerkte beroep van 12 juli 2015. De rechtbank verwijst naar hetgeen hierover in overweging 6 is geoordeeld.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/01b5719d1dc51ba49c4121231d49b8b70c1edf333fcdb8852348167163a1a57d | shasum -a 256