Onder 4.2.1. Rechtbank Amsterdam 24 augustus 2016

Het antwoord op de vraag of iemand jegens een ander bij het sluiten van een overeenkomst in eigen naam – dat wil zeggen als wederpartij van die ander – is opgetreden, hangt af van hetgeen hij en die ander daaromtrent jegens elkaar hebben verklaard en over en weer uit elkaars verklaringen en gedragingen hebben afgeleid en mochten afleiden. Tussen partijen staat als onbetwist vast dat [gedaagde 1] en [gedaagde 3] als maatschap onder één naam naar buiten treden. Verder heeft [eiseres] onbetwist naar voren gebracht dat [gedaagde 1] haar niet heeft gezegd dat zij uitsluitend met hem contracteerde en niet met de maatschap. Onder deze omstandigheden mocht [eiseres] redelijkerwijs uit de verklaringen van [gedaagde 1] begrijpen dat zij met de maatschap contracteerde en niet alleen met [gedaagde 1] . De overeenkomst is dus gesloten met de maatschap, zodat de individuele maten ( [gedaagde 1] en [gedaagde 3] ) jegens [eiseres] persoonlijk aansprakelijk zijn voor de nakoming van daaruit voortvloeiende verplichtingen van de maatschap. Nu sprake is van een door de maatschap aanvaarde opdracht geldt verder dat, voor zover de gestelde tekortkoming komt vast te staan, iedere maat op grond van artikel 7:407 lid 2 Burgerlijk Wetboek (BW) jegens de opdrachtgever voor het geheel aansprakelijk is (HR 15 maart 2013, ECLI:NL:HR:2013:BY7840). In zoverre is [eiseres] ontvankelijk in haar vordering.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/5dfe75cb52a20dcb9b02ac39e77384b55c2614518153a443ec68f77509cad7b8 | shasum -a 256