Onder 3.4. Rechtbank Amsterdam 4 mei 2016

RBS voert gemotiveerd verweer. Zij betwist allereerst dat [eiser] ten minste een derde van de aandelen houdt, zoals is vereist op grond van artikel 2:342 BW. Voorts is met de Consent Order vast komen te staan dat de opeising van de Junior Loan naar Engels recht rechtsgeldig is en het staat [eiser] dus niet vrij om op de inhoud van de Consent Order terug te komen. Reeds daarom zijn alle stellingen van [eiser] over de opeising van de Junior Loan irrelevant. Deze zijn ook niet juist, omdat de Junior Lenders bevoegd waren om de Junior Loan op te eisen wegens het voortduren van de ‘ default ’ onder de leningdocumentatie. RBS betwist dat zij de instructies van de Junior Lenders zonder meer opvolgt; zij toetst iedere instructie aan de leningdocumentatie en beoordeelt ook steeds of sprake is van misbruik van recht. De gedragingen die RBS in haar hoedanigheid van Facility Agent dan wel pandhouder op instructie van de Junior Lenders heeft verricht, kunnen geen aanleiding geven tot (terug)overdracht van het stemrecht. Ten slotte betwist RBS dat de overdracht van de rol van Facility Agent aan R20 onrechtmatig is. Omdat de nieuwe Facility Agent precies dezelfde verplichtingen zal hebben als RBS, verandert er door de overdracht per saldo niets aan de invloed die de Junior Lenders hiermee kunnen uitoefenen op Ramblas. Voorts zijn mogelijke toekomstige gedragingen van de toekomstige Facility Agent onvoldoende concreet om de overdracht reeds nu als onrechtmatig aan te merken. Ook valt niet in te zien dat de gedragingen een onrechtmatige daad naar Nederlands recht opleveren. Aan aandeelhouder [eiser] komt niet het recht toe om schadevergoeding te vorderen; dat recht komt slechts toe aan de vennootschap zelf, aldus steeds RBS.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/5c69f05ef1fe6d38bd7363ce124a78a0f6b144cb6e5192e3c8b68c14d37ed90b | shasum -a 256