Onder 4.4. Rechtbank Amsterdam 21 september 2016

[eiser] stelt verder dat met het systeem van kentekenparkeren sprake is van een onrechtmatige inbreuk op zijn privacy als bedoeld in artikelen 8 EVRM en 17 IVBPR. Hij betoogt dat de uitspraak van het Gerechtshof Amsterdam van 7 januari 2016 over dit onderwerp onjuist is. Volgens hem zijn de kentekengegevens naar de persoon herleidbare gegevens en deze worden door de Gemeente dertien weken bewaard. Ongeacht de in eerste instantie versleutelde gegevens, kan toch altijd worden getraceerd waar en wanneer een auto is geparkeerd en dus waar een persoon zich bevond. De versleuteling wordt immers – bij niet betaling – weer teruggedraaid, zodat op dat moment de gegevens bekend worden voor de handhavingsmedewerkers en de andere medewerkers van de Gemeente, aldus [eiser] . Verder is er onvoldoende zicht op het privacybeleid van de door de Gemeente ingeschakelde derden die bij de controle van de parkeerbelasting zijn betrokken, zodat niet duidelijk is of de derde partij zorgvuldig met de gegevens omgaat. Volgens [eiser] zijn er alternatieve oplossingen om de door de Gemeente genoemde doelstellingen te realiseren. Het vastleggen van de kentekengegevens en daarmee van tot personen herleidbare gegevens is niet noodzakelijk en het handhavingssysteem voldoet daarmee niet aan het pertinentiecriterium en de eisen van proportionaliteit en subsidiariteit, aldus [eiser] .

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/eb008cb25e9d626ed274b1eafe05ea696407114a6594b497719562e287f0a0bf | shasum -a 256