Onder 8.2. Rechtbank Amsterdam 3 november 2016

De rechtbank overweegt dat geen wettelijke grondslag bestaat ter ondersteuning van het betoog van eiser dat geen boete mag worden opgelegd op de grond dat de geconstateerde overtredingen inmiddels zijn hersteld. Dat betoog slaagt daarom niet. Verder acht verweerder blijkens het Afwegingsmodel het opleggen van een bestuurlijke boete in ieder geval aangewezen in geval van overtreding van een of meer van de bepalingen bij of krachtens de artikelen 1.45 tot en met 1.60a, van de Wkkp (hoofdstuk 1, afdeling 3 Kwaliteit kindercentra, voorzieningen voor gastouderopvang en gastouderbureaus). In het Afwegingsmodel is bij het vaststellen van de hoogte van de boete al rekening gehouden met de aard en de ernst van de overtreding en met de grootte van de onderneming. De normen die eiser heeft overtreden, hebben in het Afwegingsmodel de prioriteit ‘hoog’, wat inhoudt dat in dat geval een bestuurlijke boete wordt opgelegd. In het Afwegingsmodel is voor kleine organisaties (met een maximale capaciteit van 100 opvangplaatsen) de hoogte van de bestuurlijke boete vastgesteld op een derde deel van het normbedrag. Verweerder acht de overtredingen verwijtbaar en heeft met inachtneming van het voorgaande de hoogte van de bestuurlijke boete vastgesteld. Gezien dit afwegingskader is de rechtbank van oordeel dat verweerder een bestuurlijke boete heeft opgelegd die evenredig is aan de aard en ernst van de overtredingen, de mate van verwijtbaarheid en de grootte van de onderneming van eiser. Ook deze beroepsgrond faalt.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/98533bf48dee18b0e301e0022ca82172154a1c3c05d6743b1596c28cfccdf103 | shasum -a 256