Onder 4.8. Rechtbank Amsterdam 14 december 2016

De rechtbank oordeelt als volgt. Van cultuurgoederen die in strijd met het verbod van artikel 6.3 van de Erfgoedwet binnen Nederland zijn gebracht, kan langs privaat-rechtelijke weg, namelijk met inachtneming van artikel 1011a tot en met 1011d Rv, afgifte worden gevorderd door de verdragsstaat waaruit die goederen afkomstig zijn of door de rechthebbende op die goederen. Niet in geschil is dat de Krimschatten cultuurgoederen of cultureel erfgoed ( ’cultural property’ ) zijn in de zin van het UNESCO-verdrag 1970 en de Erfgoedwet. Volgens artikel 1 van het UNESCO-verdrag 1970 behoren tot de ‘cultural property’ van een verdragsstaat datgene wat door die staat als zodanig is aangewezen: “property which, on religious or secular grounds, is specifically designated by each State as being of importance for archaeology, prehistory, history, literature, art or science (…)”. In de Nederlandse vertaling (gepubliceerd in Trb. 1983, 66) is dit als volgt omschreven: “goederen die om godsdienstige of wereldlijke redenen door elke Staat zijn aangewezen als belangrijk voor de oudheidkunde, de prehistorie, de geschiedenis, de letterkunde, de kunst of de wetenschap (…)”. De Krim Musea stellen zich weliswaar op het standpunt dat de Krimschatten behoren tot het cultureel erfgoed van de Krim (of de ARK), maar noch de Krim, noch de ARK zijn (soevereine) staten. Vaststaat dat de ARK in ieder geval op het moment van de uitvoer van de Krimschatten onderdeel was van de (soevereine) Staat Oekraïne. Het UNESCO-verdrag 1970 richt zich op de bescherming van het cultureel erfgoed van soevereine staten.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/41c6c42a76486dd3d542fdd855dfcec5c9cd170969801149d56081185327bec4 | shasum -a 256