Onder 1.4 Rechtbank Amsterdam 6 december 2016

Bij het bestreden besluit heeft verweerder besloten om over te gaan tot handhaving wegens bouwen en het gebruik van gronden in strijd met het bestemmingsplan zonder omgevingsvergunning. Verweerder heeft aan dit besluit het advies van de bezwaarschriftencommissie (de commissie) van 18 juni 2015 ten grondslag gelegd. De commissie heeft in haar advies overwogen dat het bijgebouw met de bestemming Tuinen-1 onder het overgangsrecht van het bestemmingsplan De Baarsjes 2006 (het bestemmingsplan) valt. Daartoe heeft de commissie overwogen: “In de loop der jaren is de aanbouw voor verschillende doeleinden (fietsenhok en atelier) gebruikt, maar niet als woning. Het gebruik als woning is dan ook naar het oordeel van de commissie nieuw. Ingevolge de bestemmingsplanvoorschriften zijn de gronden aangewezen als Tuinen-1 bestemd voor gebruik ten behoeve van tuinen en erven. De bestemming Tuinen-1 staat op zichzelf geen bewoning toe.” Er is volgens de commissie dus sprake van gebruik van gronden in strijd met het bestemmingsplan en hiervoor is ingevolge artikel 2.1, eerste lid, onder c van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht (Wabo) een omgevingsvergunning vereist. Verder is de commissie van oordeel dat sprake is van vergunningplichtig bouwen omdat sprake is van ingrijpende aanpassingen in het pand en sprake is van een toename van het aantal woningen. Daarom is op basis van artikel 2.1, eerste lid, onder a van de Wabo en artikel 5 van het Besluit omgevingsrecht (Bor) een omgevingsvergunning vereist.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/5a9dd90b5559694aa8c3044ecf3240f74a2614215f5f91bdcc9b909e8e07446e | shasum -a 256