Onder 12.4 Rechtbank Amsterdam 6 december 2016

Ten aanzien van de vraag of verweerder vanwege bijzondere omstandigheden, namelijk het beroep op het vertrouwensbeginsel, niet in redelijkheid tot handhaving had kunnen overgaan, oordeelt de rechtbank als volgt. De rechtbank is van oordeel dat geen sprake is van een uitdrukkelijke, ondubbelzinnige en onvoorwaardelijke toezegging aan eiseres in zaak 2 dat niet zou worden gehandhaafd. Uit de brief van verweerder van 11 maart 2014 kan slechts afgeleid worden dat verweerder toegezegd heeft medewerking te zullen verlenen aan een eventuele aanvraag om omgevingsvergunning. Ook overigens is niet gebleken van een dergelijke toezegging. Verweer der heeft eiseres in zaak 2 bovendien tijdig in de gelegenheid gesteld een omgevingsvergunning aan te vragen. Dat eiserës in zaak 2 niet van deze gelegenheid gebruik heeft gemaakt, is een omstandigheid die voor haar rekening en risico komt. Hieruit kan volgens de rechtbank niet worden afgeleid dat er gerechtvaardigd vertrouwen is gewekt dat niet handhavend opgetreden zou worden. Gelet op de beginselplicht tot handhaving en omdat eisers in zaak 1 een verzoek tot handhaving hebben gedaan, heeft verweerder in de door eiseres in zaak 2 genoemde omstandigheden geen grond hoeven zien om niet tot handhaving van de vastgestelde overtredingen over te gaan. De grond kan niet slagen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/5a9dd90b5559694aa8c3044ecf3240f74a2614215f5f91bdcc9b909e8e07446e | shasum -a 256