Onder 4.6. Rechtbank Amsterdam 3 februari 2016

Aan haar stelling, dat ABN Amro haar onvoldoende heeft geïnformeerd over de specifieke kenmerken en risico’s van de Swaps, legt [eiseres] in essentie hetzelfde ten grondslag als aan haar beroep op dwaling/bedrog. Zoals hiervoor is overwogen, is aan [eiseres] echter – met de brochure Rente Swap – die informatie wel gegeven. Voor zover [eiseres] stelt dat daarnaast meer indringend had moeten worden gewezen op de specifieke kenmerken en risico’s, wordt zij daarin niet gevolgd, nu de verstrekte informatie voor een onderneming als die van [eiseres] naar het oordeel van de rechtbank op zichzelf voldoende duidelijk kon zijn en zij – zoals hiervoor bij de beoordeling van het beroep op dwaling al is beslist – zelf aan de bel had moeten trekken als zij die informatie onvoldoende begreep. Per slot van rekening was het, nu er tussen partijen sprake was van een adviesrelatie, aan [eiseres] om het gegeven advies al dan niet op te volgen. Ten aanzien van de stelling dat ABN Amro zich onvoldoende heeft verdiept in de positie en wensen van [eiseres] en een niet-passend product heeft geadviseerd, overweegt de rechtbank als volgt. In het licht van de omstandigheid dat [eiseres] uitdrukkelijk het risico van (verdere) rentestijging wilde indammen, valt niet in te zien dat ABN Amro – in weerwil van die wens – een lening met variabele rente had moeten adviseren. Dat dit achteraf gezien voordelig zou zijn geweest, omdat de marktrente na medio 2008 niet bleef stijgen maar juist (scherp) daalde, maakt dat niet anders. Het gaat erom wat redelijkerwijs de verwachtingen mochten zijn op het moment van advisering en ABN Amro heeft voldoende toegelicht dat de verwachting in de hele markt was dat de rente ook na medio 2008 verder zou stijgen. Gelet op de uitdrukkelijke wens van [eiseres] had ABN Amro wel een lening kunnen adviseren met een vaste rente, zonder daarnaast een renteswap. Voor zover [eiseres] stelt dat ABN Amro dat uit hoofde van haar zorgplicht ook had moeten doen, geldt dat [eiseres] geen schade heeft geleden doordat geen vastrentende lening is afgesloten. ABN Amro heeft immers onweersproken voorgerekend dat een lening met een vaste rente in 2008 zou zijn aangegaan tegen 5,9% (0,5% hoger dan de rente onder de Swap 2008) en dat in dat geval tussentijdse beëindiging door aflossing zou hebben geleid tot een forse boeteverplichting, hoger dan de huidige negatieve waarde van de Swap 2008. Nu er hoe dan ook geen schade is geleden doordat geen lening met vaste rente is aangegaan, kan in het midden blijven of ABN Amro daartoe had moeten adviseren en of zij dat al dan niet (als alternatief voor de renteswap) heeft geadviseerd. Voor zover [eiseres] nog de stelling heeft betrokken dat ABN Amro een Rentecap had moeten adviseren, is die stelling tegenover de betwisting door ABN Amro zo weinig gemotiveerd dat eraan voorbij moet worden gegaan. ABN Amro heeft in dat verband onder meer aangevoerd dat de kosten van een Rentecap veel te hoog zouden zijn geweest en [eiseres] heeft daar te weinig tegenover gesteld.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/6920c5a0cff88ef5f58e3a4a5729f85ac39c4a5e3fc49ed74c2179587fb375af | shasum -a 256